dinsdag 15 januari 2013

Sinds kort zit ik op Pinterest en ik vind het helemaal te gek, wat een inspiratie doe je daar op. Moet het nog helemaal uitvogelen maar heb al een aantal borden gemaakt met mijn verschillende interesses. Ben benieuwd wie er ook op Pinterest zit. Zou het leuk vinden als jullie mij daar volgen. Groetjes en een hele fijne dag, Madelon Mijn pagina vind je hier http//pinterest.com/livingonloving

maandag 7 januari 2013

2013 een jaar van veranderingen

Zo daar ben ik weer, kennen jullie mij nog..... Echt een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. En ik moet echt helemaal weer inkomen. Ik wens jullie een geweldig 2013. Het afgelopen jaar hebben we weer het nodige meegemaakt, vele leuke dingen trouwens en daar concentreer ik mij op. Heb weer nieuwe reizen gemaakt naar Rome, Duitsland en Corfu en er staan er weer een paar op stapel. Qua wonen blijf ik veranderlijk, in het verleden heb ik altijd gezegd geen rood in huis, maar tja, ineens was het er dan. En ik geniet er best van. Vind het warm en dat kunnen we wel gebruiken ondanks het zachte weer. Verder heb ik lekker geschilderd (hoe kom ik er toch op) maar daar heb ik dan ook weer veel plezier in.
We zijn 1 kat verloren, de zwarte Devil is helaas net 3 geworden en aangereden. Daardoor kregen we een aantal maanden later Baco een zwart/witte kater en nog geen week later kwam een ander katertje aangelopen van ongeveer dezelfde leeftijd, wij hebben hem Cuba gedoopt. Ik ga weer eens even lekker bijlezen hierzo. Enjoy...
Als je doet wat je leuk vindt hoef je nooit te werken.

donderdag 8 september 2011

‘Le baiser de l’hôtel de ville’

In de jaren 80 ging ik samenwonen met mijn vriendje Ron, na 3 verhuizing (kamer naar kamer en steeds groter) kregen we onze eerste eigen flat in Voorburg. Destijds kozen we voor antracietgrijze meubelen en vloerbedekking. Aan de muur kwamen 2 zwart-wit foto's. Een van Marc Trautman.
En de andere van Robert Doisneau met de naam ‘Le baiser de l’hôtel de ville’.

Deze prachtige tijdloze foto is genomen in Parijs, en hierop zijn een man en een vrouw te zien die elkaar dolverliefd kussen. De spontane lijkende foto sprak en spreekt me nog steeds aan. Lekker fantaseren over wie die mensen nou zijn, zijn ze nog steeds samen (de afbeelding is namelijk genomen in 1950).

De foto van Marc Trautman is inmiddels weer in mijn bezit en hangt op mijn slaapkamer. De foto van Robert Doisneau is helaas verdwenen, dus ging ik sporen op internet en kwam dit verhaal tegen:

Een van de originele afdrukken van de foto Le Baiser de l'Hotel de Ville van de Franse fotograaf Robert Doisneau is voor 155.000 euro verkocht. De beroemde zwartwitfoto uit 1950 verwisselde maandagavond op een veiling in Parijs van eigenaar.

De foto was in het bezit van de 75-jarige actrice Françoise Bornet, die destijds samen met haar vriend voor Doisneau poseerde. Het veilinghuis had de opbrengst van de plaat van 18 bij 24,6 centimeter op 15.000 tot 20.000 euro geschat.

"Le Baiser" verwierf grote bekendheid nadat hij in 1986 op posterformaat werd uitgegeven, aanvankelijk alleen in Frankrijk. In 1992 waren er wereldwijd al 410.000 van verkocht.

De laatste jaren van het leven van Doisneau, die in 1994 overleed, werden vergald door meerdere koppels die zichzelf in de foto herkenden en in rechtszaken een groot deel van de opbrengst opeisten. Ook Françoise Bornet liet zich daarin niet onbetuigd. Ondanks het feit dat zij (met haar toenmalige vriend Jacques Carteaud) wel degelijk op de foto was afgebeeld verwierp de rechter haar schadeclaim. Naar diens oordeel was ze niet zó herkenbaar op de foto dat er van immateriële schade sprake kon zijn.

De illusie dat de beroemde foto een spontaan moment toonde werd door alle publiciteit wel verstoord. Het paar poseerde gedurende een halve dag en zes opnamen voor Doisneau. Ook andere vergelijkbare foto's van Doisneau bleken in scène gezet, waarmee diens reputatie een flinke deuk opliep. Na de dood van Doisneau beklaagde zijn dochter zich in het blad PHOTO over de karaktermoord op haar vader.


Ik blijf struinen op marktplaats, tot ik deze afbeelding (tja ik wil hem gewoon 2e hands) weer tegenkom. Hij blijft mij boeien en ik hoop jullie ook.

Groetjes Madelon


Als je doet wat je leuk vindt hoef je nooit te werken.

dinsdag 6 september 2011

My life story



Het is inmiddels bijna 9 maanden geleden dat ik een blog heb geschreven. En al die tijd ben ik inspiratieloos geweest, leeg en energieloos. Dat moet natuurlijk veranderen dus heb ik besloten om een dagboek te gaan schrijven.

Tijdens mijn zoektocht naar een mooi dagboek kwam ik My life story tegen. Een boek met 1080 pagina's die ik vol kan kliederen met mijn verhalen en gedachten. Herinneringen aan vroeger, mijn blijde gebeurtenissen en ook de minder leuke dingen. Alles ga ik verwerken en daar heb ik natuurlijk veel tijd voor nodig. Maar ook inspiratie, want alleen maar tekst dat is ook niet de bedoeling.

Dus ging ik vanochtend op pad om mooi papier, kant, kleurpotloden, lintjes enz bij elkaar te verzamelen, knippen uit tijdschriften en foto's bij elkaar sprokkelen. Denk dat hier al dagen in gaat zitten, want verder als een paar pagina's ben ik tot nu toe niet gekomen. Maar ik heb er zin in en dat is natuurlijk het allerbelangrijkste. Verder hoop ik hiermee een aantal dingen af te kunnen sluiten en mij te richten op de toekomst.. Een toekomst met inspiratie en creativiteit.

Groetjes en veel liefs Madelon

dinsdag 14 december 2010

Update


Het is inmiddels al weer enkele maanden geleden dat ik een blog heb geschreven. Drukke tijden achter de rug en drukke tijden voor de boeg. Ten eerste hebben we de woonkamer hier eens lekker aangepakt. Het koffie verkeerd op de muur is vervangen door donkerbruin en wit. De muren bij de open haard zijn bekleed met sloophout.



Hier hebben we dus gezellig Sinterklaas kunnen vieren met de hele familie.






Ook heb ik inmiddels mijn 5 jarig jubileum met mijn vriend Bert gevierd in Eindhoven (een molen zo romantisch) en Den Bosch. De molen is een echte aanrader en was alleen voor ons 2. Een aparte stoomcabine en groot rond bad, geweldig.


Luna is inmiddels al aardig aan het opgroeien als een kittige dame, waar we met volle teugen hier van genieten. Helemaal nu met al die lampjes... ze vind het heerlijk.
Ben benieuwd naar jullie avonturen en kom dus snel langs om eens even bij te kletsen.
PS ben ook nog aan de studie, gewichtsconsulente ik wil mijn eigen praktijk beginnen om mensen te begeleiden met onder of overgewicht.
Fijne week,
groetjes Madelon

Location:Home

donderdag 9 september 2010

Bedank!!!


Voor alle mooie woorden en lieve berichtjes naar aanleiding van mijn vorige post over Grace.
Inmiddels is Grace in besloten kring gecremeerd en de dader zit vast, hij heeft godzijdank een bekentenis afgelegd.
Ik zit nog niet veel achter de computer, ben nog van slag en ziek. Verder klussen we in huis en krijgt de woonkamer een grote metamorfose.
Wil speciaal Ria (it's me) Claudia (Bo's Butiek) en Inka en Andre bedanken. Van Ria kreeg ik zelfs een lieve kaart in de bus, heeft me goed gedaan.
Claudia ik pak zo snel mogelijk je tik op!!!!
Groetjes en tot snel,
Madelon


Als je doet wat je leuk vindt hoef je nooit te werken.

vrijdag 27 augustus 2010

Grace

22 jaar geleden leerde ik via mijn werk als secretaresse bij een groot accountantskantoor een Amerikaanse man kennen. Hij kwam als klant bij een van de dames waar ik destijds voor werkte. Een paar dagen later werd er een grote doos afgeleverd met een dozijn rozen.. Ook vroeg hij mij mee uit. Zo gezegd zo gedaan. Deze man woonde in een huis in Den Haag en op een avond besloot ik spontaan langs te gaan. Toen ik aanbelde deed er een dame open, de man was niet thuis maar ze vroeg me binnen te komen. Deze dame was Grace. Er was ondanks het leeftijdsverschil van 12 jaar een enorme klik. Binnen de korste keren woonde ik bij haar en zetten we samen het nachtleven van Den Haag op zijn kop. Toen zei ging trouwen was ik zeer vereerd dat ik getuige mocht zijn bij haar huwelijk. Later woonde ik op mij zelf en beviel van Sander, ook toen speelde Grace een grote rol in mijn leven, ze ving me op (ik was alleenstaand) en was de eerste die op Sander paste toen ik met mijn nieuwe partner (later mijn man) op stap ging. We verloren elkaar uit het oog, door verhuizingen en veranderen van telefoonnummers. In 2007 vond ik Grace dankzij hyves weer terug. De vreugde was van beide kanten groot. We spraken af en het was alsof er geen jaren tussen hadden gezeten. In 2007,2008 en 2009 had ik weer aardig wat contact met Grace, zij heeft in die tijd een hele belangrijke rol voor mij gespeeld ook in mijn huidige relatie. Dit jaar heb ik Grace voor het laatst gezien toen we uit eten gingen in Zoetermeer. Het was nog steeds het plan om met 2 andere vriendinnen van mij bij elkaar te komen om te gourmetten, maar helaas ik had haar nieuwe nummer niet en haar internet was afgesloten, ach dat komt wel goed denk je dan, spreek haar snel weer en dan spreken we af. Maandagochtend bestel ik sinds lange tijd weer eens foto's, sinds het digitale tijdperk schiet dat er vaak bij in, zo ook een foto van Grace en mij samen.


En dan kijk je s'avonds naar Hart van Nederland, een 54 jarige vrouw is op haar verjaardag doodgeslagen in Zoetermeer, ze laat 3 kinderen achter. Ik wist direct dat het om Grace ging en de politie kon dit beamen.
22 augustus, de sterfdag van mijn man is tevens de sterfdag geworden van iemand die mij ondanks dat ik haar weinig zag enorm dierbaar was.
Op haar pagina staat onder een foto van haar en mij samen (genomen op mijn 40e verjaardag) de tekst, two strong leo's and best friends forever. En zo is het althans het laatste gedeelte... v.w.b. het eerste gedeelte...I am not so strong now girlfriend...


Grace een bijzondere vrouw, jeugdig, lief, sterk en soms zo wijs maar ook soms so naief is er niet meer. Ik zal nooit begrijpen waarom er iemand is die dit haar heeft aangegaan. Het verlies zal groot zijn voor vele mensen en met name haar drie dochters, A, M en M, ik wens hun dan ook alle kracht en sterkte toe!